Złota moneta 20 franków belgijskich Leopold II

Złota moneta 20 franków belgijskich z wizerunkiem Leopolda II to złota moneta o wadze 6,45 g i próbie złota 0,900. Wybijano ją w latach 1867–1882 i zawiera 5,80 g czystego złota.

Belgia była sygnatariuszem Łacińskiej Unii Monetarnej – międzynarodowej umowy dotycząca standaryzacji wybijania monet o ustalonej czystości kruszcu i wadze. Porozumienie to w 1865 roku podpisały Belgia, Francja, Luksemburg, Szwajcaria i Włochy, a z czasem dołączyło do niego także kilkanaście kolejnych państw Europy. Ujednolicenie systemu monetarnego ułatwiało wymianę handlowej pomiędzy państwami członkowskimi.

20 franków belgijskich - awers

Na awersie umieszczono profil króla Leopolda II panującego w Belgii w latach 1865–1909. Wokół portretu monarchy znajduje się francuski napis "Leopold II roi des Belges" ("Leopold II, król Belgów"), a pod nim data emisji. Złota moneta 20 franków belgijskich z wizerunkiem Leopolda II poniżej portretu ma umieszczone Litery LW, które oznaczają sygnaturę grawera Léopolda Wienera.

20 franków belgijskich - rewers

Rewers monety zdobi przedstawienie godła Belgii – okrągłej tarczy z wizerunkiem lwa na tle gronostajowego płaszcza zwieńczonego koroną. Całość otacza dewiza Belgii w języku francuskim "L’Union fait la force", którą można przetłumaczyć jako "W jedności siła". Złota moneta z wizerunkiem Leopolda II zawiera godło, poniżej którego umieszczono nominał. Na rancie napisano i ozdobiono gwiazdami słowa "Dieu protège la Belgique" – "Boże, chroń Belgię".

Łacińska Unia Monetarna

Łacińska Unia Monetarna to porozumienie zawarte w 1865 roku między Francją, Belgią, Szwajcarią i Włochami, mające na celu ujednolicenie standardów monetarnych w tych krajach. W 1867 roku do Unii dołączyła Grecja. W kolejnych latach niektóre państwa europejskie, a nawet kilka krajów Ameryki Łacińskiej, dostosowały swoje systemy monetarne do standardów Unii, nie zostając jednak formalnie jej członkami. W Europie były to m.in. Austro-Węgry, Bułgaria, Finlandia, Hiszpania i Rosja, a w Ameryce Południowej m.in. Peru, Kolumbia i Wenezuela. 

Państwa członkowskie zgodziły się na bicie monet według jednolitych parametrów dotyczących wagi, rozmiaru oraz zawartości metali szlachetnych (złota i srebra), co umożliwiało ich wzajemną wymienialność w obrocie międzynarodowym. Łacińska Unia Monetarna miała na celu ułatwienie handlu oraz stabilizację systemów walutowych. Z powodu wahań wartości metali szlachetnych, zmieniającej się sytuacji gospodarczej i ogólnoświatowego trendu odchodzenia od standardu złota, Unia została formalnie rozwiązana w 1927 roku.

- - -

Bezterminowo gwarantujemy oryginalność wszystkich oferowanych przez nas przedmiotów.

* zdjęcia przykładowe