Złota moneta 20 franków belgijskich Leopold I

Złota moneta Belgijskie 20 franków Leopold I

Belgijskie 20 franków z wizerunkiem Leopolda I to złota moneta o wadze 6,45 g i próbie złota 0,900. Wybijano ją w latach 1864–1866. Zawiera 5,80 g czystego złota.

Belgia była sygnatariuszem Łacińskiej Unii Monetarnej – międzynarodowej umowy dotycząca standaryzacji wybijania monet o ustalonej czystości kruszcu i wadze. Porozumienie to w 1865 roku podpisały Belgia, Francja, Luksemburg, Szwajcaria i Włochy, a z czasem dołączyło do niego także kilkanaście kolejnych państw Europy. Ujednolicenie systemu monetarnego ułatwiało wymianę handlowej pomiędzy państwami członkowskimi.

Wygląd monety - awers

Na awersie umieszczono profil króla Leopolda I panującego w Belgii w latach 1831–1865. Wokół portretu monarchy znajduje się francuski napis "Leopold Premier roi des Belges" ("Leopold I, król Belgów"). Pod popiersiem znajduje się sygnatura grawera Léopolda Wienera.

Wygląd monety - rewers

Na rewersie monety umieszczono nominał oraz datę wybicia otoczone wieńcem laurowym – symbolem zwycięstwa. Belgowie, wybierając ten wzór, wzorowali się na monetach francuskich. Podobne przedstawienie rewersu można znaleźć np. na monetach Napoleona I Bonaparte. Na rancie monety napisano zaś "Dieu protège la Belgique" –"Boże, chroń Belgię".

Łacińska Unia Monetarna

Łacińska Unia Monetarna to porozumienie zawarte w 1865 roku między Francją, Belgią, Szwajcarią i Włochami, mające na celu ujednolicenie standardów monetarnych w tych krajach. W 1867 roku do Unii dołączyła Grecja. W kolejnych latach niektóre państwa europejskie, a nawet kilka krajów Ameryki Łacińskiej, dostosowały swoje systemy monetarne do standardów Unii, nie zostając jednak formalnie jej członkami. W Europie były to m.in. Austro-Węgry, Bułgaria, Finlandia, Hiszpania i Rosja, a w Ameryce Południowej m.in. Peru, Kolumbia i Wenezuela. Państwa członkowskie zgodziły się na bicie monet według jednolitych parametrów dotyczących wagi, rozmiaru oraz zawartości metali szlachetnych (złota i srebra), co umożliwiało ich wzajemną wymienialność w obrocie międzynarodowym. Łacińska Unia Monetarna miała na celu ułatwienie handlu oraz stabilizację systemów walutowych. Z powodu wahań wartości metali szlachetnych, zmieniającej się sytuacji gospodarczej i ogólnoświatowego trendu odchodzenia od standardu złota, Unia została formalnie rozwiązana w 1927 roku.

- - -

Dożywotnio gwarantujemy oryginalność wszystkich oferowanych przez nas przedmiotów.

* zdjęcia przykładowe

* wysyłamy losowe roczniki